To be or not to be ..

 Πως να γράψω όλα αυτά που νιώθω σε μια σελίδα λευκη;πως μπορώ να μεταφράσω ότι μου συμβαίνει και ζω τα τελευταία χρόνια,και έχω αρνηθεί να επεξεργαστώ από φοβο;

Το να υπάρχεις είναι απλό.τι να ζεις είναι δύσκολο.και όταν βάζεις άλλους πάνω από εσένα δεν πρόκειται να ζήσεις ποτέ. Αν όμως στους άλλους είναι και ένα παιδι;φυσικά και θα πάει πάνω από εσένα.ποτε όμως πρέπει να σκεφτείς και τον εαυτό σου;πως γίνεται να κάνεις το παιδί σου ευτυχισμένο όταν εσύ δεν εισαι;όταν εσύ δεν ξέρεις πως να είσαι ευτυχισμένος...

Το υπεραναλυτικο μυαλό μου σκέφτεται κάθε μέρα τι θα απαντήσει,αν κάποιος με ρωτήσει αν είμαι καλά.αλλα ποτέ κανένας δε με ρωτάει.και εγώ δεν μπορώ πλέον να μεταφράσω αυτά  που νιώθω...

Η αλλαγή λένε είναι εύκολη.και ειδικά όταν η απόφαση έχει παρθει.τι γίνεται όμως όταν πρέπει να σκεφτεις κάποιους παράγοντες;

Στη ζωή πρέπει να λέμε ότι μας ενοχλεί.ειδικα στους ανθρώπους τους δικούς μας.τι γίνεται αν αυτοί δεν ακουνε;η ακόμα χειρότερα, τι γίνεται δεν τους νοιάζει να ακουσουν;το λες μια δυο τρεις πέντε δέκα,το λες ήρεμα,άγρια με φωνές με απόγνωση...μέχρι που μια μέρα σταματάς.οχι επειδή δεν σε πειράζει πλέον.αλλα επειδή έχεις αλλάξει.και όσο πιο πολύ αλλάζεις,τόσο πιο εύκολο είναι αλλάξεις και τη ζωή σου....

Μετανιώνεις για πράγματα που έκανες στο παρελθόν...πράγματα που έκανες και έφυγαν.και δεν σε πειράζει.γιατι δεν ειναι μέρος της ζωής σου.μετανιωνεις για πράγματα που έκανες στο παρελθόν που δεν είναι εύκολο να αλλάξουν.και εύχεσαι κάθε μέρα να γίνει κάτι,είτε για να μην χρειαστεί να αλλάξεις τίποτα,είτε παρακαλάς να κλείσει η πόρτα μέσα σου και να πεις επιτέλους "φτάνει!αρκετά!"

ΦΤΑΝΕΙ!!

ΑΡΚΕΤΑ!!